Igitur ne dolorem quidem. Heri, inquam, ludis commissis ex urbe profectus veni ad vesperum. Ergo, inquit, tibi Q. Sed fortuna fortis; Sed quid minus probandum quam esse aliquem beatum nec satis beatum? Nam adhuc, meo fortasse vitio, quid ego quaeram non perspicis. Maximus dolor, inquit, brevis est. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Equidem e Cn. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn.

Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus. Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Hic nihil fuit, quod quaereremus. Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Videsne, ut haec concinant? Idem fecisset Epicurus, si sententiam hanc, quae nunc Hieronymi est, coniunxisset cum Aristippi vetere sententia.